Στο κατά γενική παραδοχή “νυχτωμένο” Ελληνικό ποδοσφαιρικό
γίγνεσθαι, ένα αστέρι ξεχωρίζει από όλα τα υπόλοιπα για τη λάμψη του την
παντοτινή. Το φως του το αναλλοίωτο εδώ και οκτώ δεκαετίες δίνει μια
ψευδαίσθηση ημέρας στη σκοτεινή μας ποδοσφαιρική πραγματικότητα.
Γυαλίζουν
απαστράπτουσες οι κούπες στα ράφια του κτιρίου της Πλατείας Αλεξάνδρας και η
θέασή τους προκαλεί ρίγη μεγαλείου και Ολυμπιακής Επιβολής.
Σε όλη του την διαδρομή, από την ημέρα που ιδρύθηκε ο
Σύλλογος μέχρι σήμερα, τον συνοδεύει σε κάθε του μικρή και μεγάλη του στιγμή
ανελλιπώς και πάντα δυναμικά ο αχώριστος σύμμαχός του. Ο κόσμος του Ολυμπιακού.
Ο πύρινος κόσμος που δε λυγά ποτέ.
Αυτός που αγόγγυστα παρέχει υποστήριξη σε κάθε μικρό ή μεγάλο αγώνα, κενής ή πλήρους
βαθμολογικής σημασίας. Διότι σημασία για τον κόσμο του Ολυμπιακού δεν έχουν οι
αριθμοί και οι σκοπιμότητες που αυτοί εξυπηρετούν αλλά να νικά ο Ολυμπιακός.
Αυτή ήταν και αυτή πάντα θα είναι η ευχή και η ελπίδα του κόσμου, ο οποίος δε
λογαριάζει ούτε το όνομα ούτε την αγωνιστική ισχύ του εκάστοτε αντιπάλου μπρος
στη λαχτάρα και το μεγαλείο της νίκης.
Ο κόσμος του Ολυμπιακού όπως δε λυγά ποτέ, έτσι ακριβώς και δεν
σταματά να ζητά ποτέ. Διότι ο Ολυμπιακός δεν έχει οροφή. Μόνο ο ουρανός
στέκεται γαλάζιος πάνω από την επιβλητική φυσιογνωμία του Δαφνοστεφανομένου
Εφήβου και ο ουρανός αποτελεί το φυσικό φόντο αλλά και όριο των φιλοδοξιών και
των οραμάτων του Αιώνιου και Παντοτινού Νικητή.
Δε σταματά να ζητά ποτέ ο κόσμος Ολυμπιακού, εμπνεόμενος και
καθοδηγούμενος πάντα από το Ιερό Πνεύμα
της ιστορικής διακήρυξης ιδρύσεως του Συλλόγου:
«Συνίσταται εν Πειραιεί υπό τον τίτλον “Ολυμπιακός
Σύνδεσμος Φιλάθλων Πειραιώς” σωματείον, ούτινος σκοπός είναι η ανάπτυξις της
σωματικής αγωγής παρά τη νεολαία και η κατά πάντα φίλαθλον τρόπον εξύψωσις
αυτής»
Από αυτό το ίδιο Ιερό
Πνεύμα οφείλουν να εμπνέονται και να καθοδηγούνται όμοια με τον κόσμο και οι
αθλητές του Ολυμπιακού, ώστε κόσμος και αθλητές να αποτελούν ένα ενιαίο
πανίσχυρο και αδιαπέραστο εμπόδιο για όλους όσους θέλουν να αμφισβητήσουν και
να επιβουλευτούν την αδιαμφισβήτητη και πανίσχυρη Ερυθρόλευκη Παντοδυναμία,
εντός ή εκτός συνόρων!
Και εάν εντός συνόρων ο
Ολυμπιακός έχει υποχρεώσει τα τελευταία δέκα χρόνια τους αντιπάλους του στο
ανελέητο κυνήγι της… δεύτερης και της τρίτης θέσης, αφού η πρώτη είναι μόνιμα
δική του, εκτός συνόρων απέχει αρκετά από την φυσική του θέση.
Υπολείπεται των κορυφαίων
Ευρωπαϊκών Συλλόγων που είναι η φυσική του γειτονιά όχι επειδή οι δυναμική του
έχει κάποια φυσικά και απροσπέλαστα όρια, αλλά επειδή δεν έχουν μπει μέχρι
σήμερα τα θεμέλια του μεγαλοπρεπούς Ευρωπαϊκού οικοδομήματος που πρόκειται να
στεγάσει τις προσδοκίες και τις αξιώσεις μας.
Το μετέωρο
Ευρωπαϊκό βήμα του Ολυμπιακού, μάρτυρες του
οποίου γινόμαστε μετά από τον επαναλαμβανόμενο επίλογο κάθε πολλά υποσχόμενης
πριν την έναρξή της ευρωπαϊκής χρονιάς, είναι το απογοητευτικό αποτέλεσμα μιας
χρόνιας επιφυλακτικότητας στα όρια ατολμίας που χρεώνεται αποκλειστικά η
διοίκηση.
Η λεγόμενη “Ευρωπαϊκή
υπέρβαση” για να πάψει να είναι πλέον μια θολή και μετέωρη υπόσχεση πρέπει να
μεταφραστεί σε πιο απλά “Ελληνικά” ώστε να είναι κατανοητή από όλους , διότι
αυτή τη στιγμή έχει γίνει μια έννοια που προκαλεί σύγχυση ακόμη και σε αυτούς
που την εμπνεύστηκαν!
Οφείλει λοιπόν η Διοίκηση
του Συλλόγου και ο Σωκράτης Κόκκαλης προσωπικά να αναλάβει το βάρος των
προσδοκιών που σκορπά στον κόσμο η άκρως πετυχημένη και πολλά ακόμη υποσχόμενη
παρουσία του στο τιμόνι του Θρύλου και να κάνει απτή πραγματικότητα το όραμα
και την υπόσχεση.
Και θέλει αλλά κυρίως
μπορεί να δώσει στο Θρύλο τη λάμψη που του αναλογεί όχι μόνο στον Ελληνικό αλλά
και στον Ευρωπαϊκό ουρανό!
Αυτή είναι η ακλόνητη
πεποίθηση του Ερυθρόλευκου κόσμου, για αυτό και απολαμβάνει ακόμη της στήριξης
και της εμπιστοσύνης του!
Το αξίζουμε και το
αξίζει!
Εις το όνομα του Ενός και Αδιαίρετου Ολυμπιακού μας.