June 2008 - Δημοσιεύσεις

Φέτος θα μείνουμε στα… παρακάλια;…
24 June 08 09:49 PM | nev7 | 2 comment(s)
Πάει αρκετός καιρός από τότε που ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την πρόσληψη του Ερνέστο Βαλβέρδε. Σπουδαία μεταγραφή που όλοι τη χειροκροτήσαμε όχι μόνο για την «ευστοχία» της ως προς την ευαίσθητη θέση την οποία ήρθε να καλύψει, αυτή του προπονητή της ομάδας, αλλά και για το γεγονός ότι έγινε στο χρόνο που έπρεπε, στο ξεκίνημα δηλαδή του σχεδιασμού της ομάδας, ώστε να υπάρχει και ο χρόνος για να γίνουν οι κινήσεις που θέλει ο προπονητής.

Μέχρι εδώ όλα καλά και άγια…

Από εδώ και πέρα… αρχίζει το γνωστό έργο που βλέπουμε εδώ και κάμποσα χρόνια και που δεν αρέσει σε κανέναν…

Βλέπουμε δηλαδή τον Ολυμπιακό να επικεντρώνει το ενδιαφέρον του σε παίκτες ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ στο προπονητή της ομάδας (εκτός και αν πιστεύει κανείς ότι το Λάζαρο και τον Αβραάμ τους ήξερε ο Βαλβέρδε και από χθες…) και να τους χάνει κι όλας, μη θέλοντας δήθεν να μπει σε λογικές πλειοδοσίας… (αυτό κι αν είναι αστείο…) Θεωρώ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ με τη δική μου λογική προσέγγιση των πραγμάτων, ότι όταν διαπραγματεύεσαι μια μεταγραφή ενός παίκτη, το ίδιο διαπραγματευτικό δικαίωμα με εσένα το έχει και κάθε άλλος ενδιαφερόμενος… Και επίσης θεωρώ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ ότι ο παίκτης τελικά θα καταλήξει σε αυτόν που θα πληρώσει καλύτερα τόσο τον ίδιο όσο και την ομάδα του! Απλά είναι τα πράγματα όσο και αν κάποιοι θέλουν να μπερδεύουν τον κόσμο με… άλλου είδους αναφορές, αναλύσεις και προσεγγίσεις που αγγίζουν και ξεπερνούν πολλές φορές ακόμη και τα όρια της ηττοπάθειας …

Και αφού εν πάση περιπτώσει ο Ολυμπιακος δε συμμετέχει σε πλειστηριασμούς όπως διατείνονται κάποιοι μετά την έκβαση περιπτώσεων τύπου Σπυρόπουλου, Σαλπιγγίδη, Χριστοδουλόπουλου κλπ… τότε ας μας εξηγήσουν ΓΙΑΤΙ επιμένουν να στοχεύουν παίκτες από την Ελληνική αγορά… Ελπίζω όχι για να κάνουν μάγκα το βάζελο, χαρίζοντάς του το παιχνίδι των εντυπώσεων αμαχητί…

Μια ομάδα του Θρυλικού αναστήματος, θα έπρεπε να κινείται ΕΝ ΨΥΧΡΩ και να αποκτά αυτό που θέλει και αυτούς που θέλει, με δεδομένο το ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ που έχει έναντι κάθε αντιπάλου τουλάχιστον στην Ελλάδα που είναι Αυτοκράτορας.

Αυτό που γίνεται κάθε φορά με στόχους που συζητιούνται και αποτελούν «στόχους» επί μια ολόκληρη σεζόν για να καταλήξουν στο τέλος στη Παιανία, είναι για γέλια και δείχνουν αν μη τι άλλο επιπολαιότητα και έλλειψη αποφασιστικότητας, διότι δεν δέχομαι ότι πρόκειται για αδυναμία του μεγαλύτερου και μαζικότερου Συλλόγου της χώρας να εντάξει στο δυναμικό του παίκτες τύπου Σπυρόπουλου και Χριστοδουλόπουλου… Με το Γκαλίτσιο και το Τοροσίδη τα κατάφερε μια χαρά εξάλλου… Και δε θεωρώ ότι υπολοίπονται οι αποκτηθήσες των… απολεσθέντων ούτε σε αγωνιστική αξία ούτε σε προοπτική!... Εξάλλου είναι και θέμα διαχείρησης και εξέλιξης ατομικής αλλά και ομαδικής από κάποιο σημείο και μετά…

 

Αυτό που δεν καταλαβαίνω επίσης, είναι η ΕΜΜΟΝΗ της ομάδας να θέλει οπωσδήποτε να εντάξει στο σύνολό της παίκτης που δεν φαίνεται εφικτό να έρθουν όπως ο Αβραάμ Παπαδόπουλος, για λόγους που δε θέλω στη παρούσα να σχολιάσω.

Ασχολούμαστε μήνες ολόκληρους για να μη πω χρόνια… με ένα παίκτη σχεδόν ΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΑ ως προς τις συζητήσεις και το ενδιαφέρον… και χάνουμε χρόνο που στο τέλος δε θα μπορούμε να κερδίσουμε… «Νέα βελτιωμένη πρόταση για Αβραάμ…» στα πρωτοσέλιδα που συντηρούν εβδομάδες ολόκληρες ένα θέμα πεθαμένο…

Λες και πέραν του Αβραάμ και του… Ισαάκ, δεν υπάρχουν άλλα καλά στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο!... Αποτέλεσμα;… Εκτός από τους παίκτες που χάνονται κατά τα γνωστά γιατί καταλήγουν ΥΠΕΡΤΙΜΗΜΕΝΟΙ στο βάζελο… χάνεται και ο χρόνος, και έχουμε φτάσει σήμερα στο έσχατο σημείο να ετοιμάζεται η ομάδα για το καθιερωμένο ταξίδι της προετοιμασίας, και να μην έχει ανακοινωθεί ακόμη ούτε μισή μεταγραφή!... Τα γνωστά δηλαδή πράγματα…

Και να σου οι «βόμβες» να σκάνε στα πρωινά πρωτοσέλιδα… αλλά από αποτέλεσμα ΜΗΔΕΝ. Και αν πέρσι τουλάχιστον είχαμε τον Ίβιτς (χωρίς ιδιαίτερες συστάσεις…) και νιώθαμε μια κάποιου είδους ασφάλεια στο θέμα του σχεδιασμού και των μεταγραφών… φέτος στηρίζουμε όλες μας τις ελπίδες σε έναν άνθρωπο που ακόμη δεν τον έχουμε δει!... Και καθόμαστε και συζητάμε για το πόσο ΑΣΤΟΧΗ τελικά θα αποβεί μια κίνηση αποδέσμευσης του Λούα Λούα… μιας και αυτό είναι ορατό σαν ενδεχόμενο περισσότερο από το να φορέσει την ερυθρόλευκη ακόμη και ο Παπαδόπουλος απ’ του Σκορδά το χάνι…

Ο Ποιος;…

Δε θέλω να επεκταθώ περισσότερο…

Πάντως καταθέτω την ανησυχία και την αγωνία μου απέναντι σε μια κατάσταση που δείχνει να απέχει πάρα πολύ… ακόμη και  από αυτά τα περσινά στάνταρς…

Για ποια πρόοδο μιλάμε λοιπόν… και γιατί να νιώθουμε αισιόδοξοι για το μέλλον;…

 

Τουλάχιστον ας αποδείξουμε αν κάτι φέτος δε πάει καθόλου καλά… ότι μάθαμε από την εμπειρία των προηγούμενων χρόνων… ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΔΟΥΜΕ τις ευθύνες εκεί που υπάρχουν και όχι σε εξιλαστήρια θύματα…

 

Ας προοδεύσουμε τουλάχιστον εμείς, αφού κάποιοι ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ να οδηγήσουν την ομάδα στη Πρόοδο, αναμασόντας κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια…

 

Και ας αποτελέσει επιτέλους η προσπάθεια των Αγγελόπουλων στο μπάσκετ ΟΔΗΓΟ και για το ποδόσφαιρο… Και αν στο μπάσκετ… στη τελική έχουμε σηκώσει και μια Ευρωπαϊκή κούπα πριν παραδώσουμε τα σκήπτρα στον αιώνιο ξεπεσμένο… στο ποδόσφαιρο δεν έχουμε να επιδείξουμε στην Ευρώπη απολύτως τίποτα, ή αν προτιμάτε… σχεδόν τίποτα!

 

Ας αφήσουμε λοιπόν τα παρακάλια στο Σκορδα… και ας πάρουμε κανα παίχτη γιατί αρχίζει η προετοιμασία και είμαστε μεταγραφικά επιεικώς ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΙ!…

Το έσχατο βήμα προς την αιώνια δόξα...
15 June 08 04:40 PM | nev7 | με no comments

 

H Εθνική μας ομάδα, υπό την καθοδήγηση του Ότο Ρεχάγκελ, του μεγάλου αυτού Γερμανού προπονητή που τόσες χαρές έχει σκορπίσει στον απανταχού Ελληνισμό μέσω των επιτυχιών της ομάδας, έφτασε μέχρι τη τελική φάση της μεγαλειώδους Ευρωπαϊκής ποδοσφαιρικής διοργάνωσης, υπερασπιζόμενη το τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης που επάξια κατέκτησε πριν 4 χρόνια στα γήπεδα της Πορτογαλίας.

Κατά αρχάς, η συμμετοχή της και μόνο για 2η συνεχόμενη φορά στα τελικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, συνιστά τεράστια και πρωτοφανή επιτυχία για τα Ελληνικά δεδομένα, ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς ότι παραδοσιακές Ευρωπαϊκές δυνάμεις του ποδοσφαίρου όπως η Αγγλία για παράδειγμα, δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν τη συμμετοχή τους στη προκριματικά φάση… Αυτό το αναφέρω και το υπογραμμίζω, διότι έχει ιδιάζουσα σημασία.

Η κατάκτηση του βαρύτιμου τροπαίου πριν 4 χρόνια, είναι αλήθεια ότι τάραξε τα λιμνάζοντα νερά της Ελληνικής ποδοσφαιρικής πραγματικότητας, σκορπώντας αισιοδοξία και προσδοκίες για το μέλλον. Ο πήχης των προσδοκιών του κόσμου, ανέβηκε τόσο ψηλά, όσο ψηλά μας ανέβασε ο θρίαμβος του 2004. Αυτό είναι μια πραγματικότητα.

Οι Έλληνες, επιρρεπείς πάντα από τον υπέρμετρο ενθουσιασμό που συνοδεύει κάθε μεγάλο τους κατόρθωμα αλλά και υπό την επίρια ακόμη αν προτιμάτε της ατελείωτης ευρωπαϊκής τους «μέθης» ίσως ξεπέρασαν τα διακριτά όρια του μύθου και της πραγματικότητας, προσδοκόντας από τα παιδιά της Εθνικής και σε αυτή τη διοργάνωση, το Απόλυτο, το Τεράστιο, το Αναπάντεχο.

 

Αυτό δηλαδή που δεν ήρθε ποτέ το 2008… ίσως για να θυμίσει σε όλους μας, ότι ο Άθλος του 2004 ήταν πολύ μεγαλύτερος από όσο τελικά καταντήσαμε σήμερα να πιστεύουμε… έχοντας σαφέστατα διαχειριστεί με το χειρότερο τρόπο αυτή την εξωπραγματική επιτυχία!

 

Διαβάζω με θλίψη την επόμενη ημέρα του αποκλεισμού της Εθνικής ομάδας από τη συνέχεια της διοργάνωσης, κριτικές από τους δήθεν «ειδικούς» του ποδοσφαίρου μας άλλες με δόση ειρωνείας ή ακόμη και χλεύης, για τους προχθεσινούς μας ήρωες… Θεούς… ημίθεους… και αναρωτιέμαι.

 

Μήπως δεν είναι ο Ότο Ρεχάγκελ αυτός ο άνθρωπος που μας έβγαλε κυριολεκτικά μέσα από το βούρκο και την ανυποληψία των προηγουμένων δεκαετιών;…

 

Μήπως δεν είναι ο Αντώνης Νικοπολίδης ο  φύλακας-άγγελος της άλλοτε απαραβίαστης εθνικής μας υπεροχής και περιφάνειας;…

 

Ή μήπως τελικά δεν είμαι εγώ εκείνος που ξεχύθηκα πριν 4 χρόνια στους δρόμους πλημμυρισμένος από υπέρτατο, ιερό συναίσθημα και ευγνωμοσύνη για αυτούς τους ανθρώπους που με έκαναν να ονειρεύομαι και να ελπίζω;…

 

Σταυρώστε τους!...

 

Μήπως τελικά και η σταύρωση είναι ένα έσχατο βήμα προς την αιώνια δόξα;